Stilte I: Stilte

Spraak zoekt gezelschap
Stilte zoekt afzondering
Spraak wil anderen overtuigen
Stilte overwint je eigen rusteloze geest
Spraak maakt vrienden en vijanden
Stilte is ieders vriend


Spraak verwacht respect
Stilte heeft dat al
Spraak is verwant met de aarde
Stilte is transcendent
Spraak onderricht
Stilte munt uit


Spraak heeft beperkingen
Stilte is onbeperkt
Spraak vergt inspanning
Stilte zelfs meer
Spraak is menselijk
Stilte is goddelijk

 

Als je spreekt luisteren andere mensen naar jou
In de stilte kan jij de stem van het universum horen

Stilte brengt je geest tot rust
En is de poort naar Bevrijding


gebaseerd op 'Silence' van Premalanda Kumar

(met toestemming van Ehipassiko Boeddhistisch Centrumnaar vrije vertaling door Paul Van hooydonck)

Stilte II: De stilte horen

Stilte is even zeldzaam als essentieel. Wanneer was de laatste keer dat je echt stilte hoorde? Hoe lang is het geleden dat je iemand alleen in stilte zag zitten? Hoe vaak laten we koptelefoons en mobiele telefoons thuis? Stilte verdwijnt net zo snel als de duisternis die door stadslicht wordt verdreven. Dit verlies is geen toeval - mensen zijn stilte gaan vrezen omdat het de sluier van afleiding doorbreekt die lawaai creëert.

Maar niet alle stilte is bedreigend; sterker nog, soms zijn pauzes zwanger. Op sommige plaatsen kan stilte een leegte zijn die, paradoxaal genoeg, vol is. Je bezet deze stilte niet, ze bezet jou. Zonder stilte kunnen woorden niet worden gesproken of gehoord, en zonder woorden is stilte onhoorbaar.
De stilte verdwijnt niet wanneer zij wordt verbroken; voor wie niet wordt afgeleid, beperkt de stilte de taal als de noodzakelijke voorwaarde die zowel haar rijkdom als haar breekbaarheid blootlegt.

Stilte zit niet alleen in de pauzes en ruimtes die zinnen onderbreken, maar ook binnen woorden die gesproken en geschreven zijn.
Om te weten wat iemand zegt, moeten we horen wat onuitgesproken blijft. Als we de stilte niet kunnen horen, weten we niet hoe we moeten luisteren.


STILTE III: Stilte momentje

Dit Stilte Momentje is als een meditatie, een tekst om in te ontspannen. Rest alleen nog een kleine noot: acceptatie en geen weerstand bieden tegen wat dan ook, heeft niets te maken met het accepteren van slechte en schadelijke omstandigheden in je leven. Het verwijst naar onze innerlijke spanningen en weerstanden, onze reactiepatronen en gevoelswaarden.

 

In het veld langs de dijk staat een boom.

De regen kleurt de stam donker,

windvlagen trekken aan de takken en de stam.

Alles in de boom beweegt,

zelfs de dikste takken deinen mee.

Niets is in verzet,

alles is buigzaam en ontspannen.

De boom 'danst' in de wind.

 

Geworteld, ontvankelijk en

zonder weerstand.

Weerstand zou de boom meteen vellen.

Weerstand blokkeert.

Openheid is zijn kracht,

flexibiliteit is zijn sterkte.

 

Openheid is alles wat hier is eenvoudig verwelkomen,

voordat het iets goeds of verkeerds wordt,

voordat er een oordeel is,

teder omarmen,

wat het ook is,

welke wind er ook maar in je waait,

welke barsten ook maar pijn doen.

 

Geworteld in essentie,

hoef je nergens van af te komen,

hoef je niets na te jagen,

is er geen weerstand meer tegen dit moment.

Niets is in verzet,

je kan ontspannen,

diep ontspannen in dit moment.

 

Dans het leven.

Dans de dans van acceptatie,

van vriendelijkheid,

van compassie,

van ontvankelijk en zonder oordeel,

want in openheid ligt je kracht.

Openheid is liefde,

liefde voor wat is en

liefde is de grootste kracht.

Bron: Stiltemomentjes.nl