Nieuwsflits » Voordracht 1

De inwijding van de gezalfde Iēsous

Het 66e en laatste boek van de bijbel is een hermetisch kabbalistisch werk en wordt gewoonlijk de Openbaring van Johannes genoemd of kortweg de Apocalyps. Het boek begint met de drie woorden αποκαλυψις Ιησους Χριστος: de inwijding van de gezalfde Iēsous. Het boek beschrijft de verborgen en zwaar gesluierde geheime wetenschap van inwijding of Zelf-evolutie in de vorm van een drama dat is geschreven in de mysterietaal van de esoterische astrologie. De kern van het boek gaat over de vier grote inwijdingen en de bouw van de tempel die zonder handen wordt gebouwd: het Nieuwe Jeruzalem.

 

De titel "De openbaring van Iōannēs" maakt Iōannēs degene die wordt ingewijd, terwijl de eerste woorden "De inwijding van de Gezalfde Iēsous" Iēsous bekendmaakt als de kandidaat voor inwijding, die na de inwijdingsbeproevingen als de Overwinnaar tevoorschijn komt, aangezien Iēsous het reïncarnerende Ego voorstelt. Want hier zijn Iōannēs en Iēsous samen één individualiteit, net als in het vierde Evangelie. Iōannēs stelt de gereïncarneerde mens voor en Iēsous het noëtische Zelf. Wil de materiële mens tot de goddelijke hoogten komen, dan moet hij de "slaaf" van het noëtische Zelf worden. De Godheid die op verzoek van Iēsous komt is hoger dan Iēsous zelf en de Godheid verschijnt in het eerste visioen als "de Oude van Dagen met het witte haar". De Godheid blijft van het begin tot het einde de Inwijder, terwijl Iēsous de kandidaat is die onderworpen wordt aan de inwijdingsbeproevingen en de vervolmakende werken reïncarnerend moet uitvoeren, waardoor hij uiteindelijk de Overwinnaar op het witte paard wordt: een nirmanakaya.

 

Het drama van de Apocalyps heeft een exacte tegenhanger die identiek in betekenis is, maar in stijl en woordkeus enigszins verschilt: de Stem van de Stilte. De regeneratieve kracht is in beide werken dezelfde; in het Sanskriet wordt het kundalini genoemd, de ringvormige kracht, in het Grieks speirema, de slangspiraal of opgerolde slang. De Zeven Poorten in de Stem van de Stilte zijn identiek met de Zeven Zegels in de Apocalyps. De zeven mystieke geluiden in de Stem van de Stilte zijn identiek met de zeven trompetgeluiden in de Apocalyps. Het solaire lichaam wordt in de Stem van de Stilte het nirmanakaya-kleed genoemd en in de Apocalyps het Nieuwe Jeruzalem.